In een zonnige keuken, waar het heerlijk naar versgebakken koekjes rook, hing een gespannen sfeer. Er was nog maar één sterrenkoekje over in de glazen pot. Lotte en haar broertje Bram hielden het allebei stevig vast. 'Ik zag hem eerst!' riep Bram met rode wangen. Lotte schudde haar hoofd en trok hard aan het koekje. In de hoek van de kamer pulseerde de gouden lens van Beep, de kleine blauw-rode robot, terwijl hij de ruzie bekeek.
Beep rolde op zijn zwarte rupsbanden naar voren en liet een vrolijk elektronisch deuntje horen. 'Biep-bop-piep! Stop!' klonk het uit zijn metalen behuizing. De kinderen lieten verbaasd het koekje los. Beep stelde voor om een Eerlijkheids-Missie te starten. 'We gaan niet vechten, we gaan rekenen,' piepte de kleine robot terwijl hij zijn drie mechanische pootjes stevig op de grond plantte. Lotte en Bram keken elkaar aan en vergaten even hun boosheid door Beeps glinsterende lens.
Beep gaf de kinderen een belangrijke opdracht. 'Voor een perfecte verdeling hebben we speciaal gereedschap nodig,' zei hij met een zachte klik. Hij stuurde Lotte naar de knutsellade voor de zilveren liniaal en vroeg Bram om een houten botermesje uit de keukenla te halen. Terwijl de kinderen door de keuken renden, maakte Beep met zijn metalen armen ruimte op de grote houten tafel. De missie was officieel begonnen en de spanning maakte plaats voor nieuwsgierigheid.
Toen de spullen op tafel lagen, begon Beep met zijn robotische precisie. 'Stap één: meten is weten,' kondigde hij aan. Hij hielp Bram om de liniaal kaarsrecht over het midden van het sterrenkoekje te leggen. Beep bekeek de cijfers heel nauwkeurig met zijn grote, gouden oog. 'Zes centimeter puur geluk,' berekende hij hardop. Lotte hield het koekje stil, terwijl Bram heel voorzichtig een klein streepje in de suiker zette, precies in het midden van de ster.
Nu kwam het spannendste deel van de missie. Beep keek Lotte aan en zei: 'Jij mag de snijder zijn, Lotte. Gebruik het houten mesje om het koekje precies over de lijn te verdelen.' Lotte ademde diep in en drukte het mesje voorzichtig naar beneden. Krrr-tjak! Het koekje splitste zich in twee gelijke helften. Er vlogen een paar kruimels in het rond, maar de twee stukken zagen er identiek uit. Beep knikte tevreden en zijn blauwe behuizing glom in het zonlicht.
Maar Beep had nog een slimme verrassing in petto om alles écht eerlijk te maken. 'Lotte heeft gesneden,' legde hij uit, 'dus nu krijgt Bram de allereerste keuze.' Dit was de ultieme test van eerlijkheid. Bram keek naar de twee helften. Omdat Lotte zo haar best had gedaan om ze gelijk te maken, maakte het eigenlijk niet uit welke hij koos. Hij pakte de linkerhelft en schoof de rechterhelft met een glimlach naar zijn grote zus.
Lotte glimlachte terug en voelde hoe de boosheid helemaal was verdwenen. 'Kijk, we hebben allebei precies een halve ster,' zei ze trots. Beep draaide een rondje op zijn rupsbanden en liet een triomfantelijk geluidje horen. De kinderen beseften dat samenwerken veel leuker was dan ruziën. Ze besloten zelfs om ook hun beker melk eerlijk te delen, zonder dat Beep erom hoefde te vragen. De keuken was weer een plek van rust en plezier.
Beep keerde terug naar zijn vertrouwde hoekje en dimde zijn gouden lens een klein beetje. Terwijl Lotte en Bram zij aan zij op de bank zaten te smikkelen, hoorde hij alleen nog het tevreden gekraak van het koekje. De Eerlijkheids-Missie was geslaagd. Met een laatste zachte piep viel de kleine robot in de slaapstand, wetende dat de vrede in huis was hersteld door een beetje logica en heel veel vriendelijkheid.