De Smaragdgroene Tempel lag verborgen onder een deken van smaragdgroen mos en kronkelende klimop. Raccoon schikte zijn groene cape, zijn amberkleurige ogen speurend door de schaduwen achter zijn houtskoolzwarte masker. Naast hem bewoog Shiki met de stille gratie van een schaduw, haar zilveren staart trillend van spanning. Plotseling slaakte Fluffy een zachte zucht. Op een voetstuk van gebarsten jade lag een fluit, gloeiend met een zacht, pulserend licht. Fluffy stak zijn kleine, ronde pootje uit en tilde het instrument op, waarbij een vreemde warmte door zijn perzikroze vacht tintelde.
Fluffy bracht de fluit naar zijn mond en blies een voorzichtige noot. Direct schoot er een helderblauwe orchidee uit een barst in de vloer. Maar de vreugde was van korte duur. Een diep, mechanisch gerommel trilde door de stenen onder hun voeten. Uit de schaduwen verscheen een patrouille van metalen mollen, hun zilveren boorklauwen draaiend met een angstaanjagend gezoem. De voorste mol schoot een sissende, rode lichtpijl de lucht in. Een ijzig metaalachtig kabaal antwoordde vanuit de diepte van de tempel; een heel leger was onderweg naar het licht.
De vloer barstte open en een zwerm mechanische mollen stroomde naar buiten. Waar ze liepen, lieten ze sporen van stroperige, grijze olie achter. Bloemen die net nog bloeiden, veranderden in koude, stijve standbeelden van ijzer zodra de mollen ze aanraakten. Een glanzende boorklauw schoot op Fluffy af, maar Raccoon sprong ertussen en blokkeerde de aanval met zijn houten staf. De eikenhouten nerf van de staf gloeide felgroen door de opgewekte energie. "We zijn met te weinig!" riep Raccoon boven het lawaai uit. "Snel, we moeten naar de bovenste verdieping!"
Shiki nam de leiding en sprong met grote kracht de afbrokkelende tempeltrap op. Haar paarse tuniek wapperde terwijl ze de aanvallende mollen ontweek met behendige salto's en snelle bewegingen. Fluffy klemde de fluit tegen zich aan en rende zo hard als zijn kleine pootjes hem konden dragen. Vanaf het hoge balkon keken ze geschokt naar beneden. De tuin was veranderd in een zee van tandwielen en metaal. Het mechanische leger had zich verzameld rond de Grote Hartboom en hun boren stonden klaar om de eeuwenoude wortels te verslinden.
Raccoon keek naar de jade fluit in Fluffy's pootjes. "Dit instrument is niet alleen voor groei, Fluffy," legde hij uit, terwijl hij de zilveren bladsluiting van zijn cape aanraakte. "Het gaat om harmonie. Je moet de energie van de tempel zelf kanaliseren om dit te stoppen." Fluffy knikte dapper, zijn grote bruine ogen vol vastberadenheid. Beneden hen verscheen een kolossale, koperen machine: de Graaf-Generaal. Met twee enorme boren en een gloeiend rood oog dirigeerde hij de vernietiging. Shiki trok haar armbeschermers strak en keek Raccoon aan. Het was tijd voor actie.
Met een gedurfde sprong dook Shiki van het balkon. Ze landde midden tussen de vijanden en voerde een reeks bliksemsnelle trappen en slagen uit om de Graaf-Generaal af te leiden. Ondertussen hield Raccoon zijn staf omhoog, waardoor een koepel van groen licht ontstond die de kleinere drones op afstand hield van Fluffy. "Nu, Fluffy!" riep hij bemoedigend. Fluffy begon een complexe, ritmische melodie te spelen. Raccoon begon zachtjes mee te neuriën, een oud lied van het woud, waardoor de magie van de fluit plotseling tien keer sterker werd.
De tempel reageerde op de muziek. Dikke, krachtige ranken barstten door de stenen vloer en slingerden zich als wurgslangen rond de mechanische mollen. Het geknars van metaal op metaal klonk door de tuin toen de planten de tandwielen blokkeerden met dik, vochtig mos. De Graaf-Generaal brulde een mechanische kreet van woede. Hij zette zijn boren in de hoogste versnelling, waardoor vonken regenden in het rond. Hij richtte zijn volledige kracht op het trio, vastbesloten om de bron van de muziek en de natuurlijke magie voorgoed het zwijgen op te leggen.
Voordat de reusachtige machine kon toeslaan, wierp Shiki een rookbom die de tuin in een dichte, paarse mist hulde. De Graaf-Generaal sloeg blindelings om zich heen in de wolk. Raccoon zag zijn kans schoon en ramde zijn houten staf met een luide klap op de grond. Een golf van pure natuurlijke energie schoot door de stenen, waardoor de trillingen van de boren werden geneutraliseerd. Fluffy stond nu onwankelbaar stevig op zijn voeten. Hij haalde diep adem en speelde een laatste, kristalheldere noot die tot in de verste hoeken van de tempel nagalmde.
De hoge toon was zo puur dat het metaal van de mollen begon te trillen en te scheuren. Voor hun ogen verzachtten de harde, stalen omhulsels en veranderden ze in onschadelijke tuinornamenten van roestig ijzer en koper, prachtig overgroeid met wilde bloemen. De Graaf-Generaal zakte zwaar in elkaar, zijn rode oog doofde uit terwijl zijn enorme lichaam veranderde in een vredige stapel oud metaal waar klimop tegenop groeide. De overgebleven drones, nu niet meer dan mechanische kevers, vluchtten haastig terug in de donkere tunnels waar ze vandaan kwamen.
De rust keerde terug in de Smaragdgroene Tempel. De grijze olie verdween en de metalen beelden veranderden terug in zachte, geurende bloembladen. De Hartboom pulseerde met een warm, goudkleurig licht, terwijl het woud de ruïnes met hernieuwde kracht opeiste. Raccoon, Shiki en Fluffy lieten zich in het zachte gras vallen, omringd door de geur van natte aarde en jasmijn. Ze waren volledig uitgeput, maar hun harten waren licht. Terwijl de zon langzaam achter de horizon zakte, kleurde de hemel diep oranje en paars boven hun zwaarbevochten triomf.
Fluffy keek naar de jade fluit en daarna naar de prachtige tuin die ze samen hadden gered. Hij liep naar het bemoste voetstuk en legde het instrument voorzichtig terug op zijn plek. "Dit is waar de fluit hoort," zei hij zachtjes tegen zijn vrienden. "Om over de tempel te waken." Shiki knikte respectvol, haar zilveren oren gespitst in de vredige stilte. Raccoon gebruikte de laatste kracht van zijn staf om de tunnel van de mollen te verzegelen met zware rotsblokken en dikke wortels. De tempel was weer een veilig paradijs.
De drie vrienden liepen de tempel uit, de koele avondlucht in. De tuin achter hen gloeide met een zacht, vredig licht, alsof de bloemen zelf lantaarns waren geworden die de nacht verlichtten. Raccoon en Shiki liepen aan weerszijden van Fluffy, die nog steeds een vrolijk deuntje floot. De maan kwam langzaam op boven de weide vol wilde bloemen waar ze doorheen wandelden. Hand in hand liepen ze naar huis, terwijl de sterren boven hen begonnen te fonkelen in de diepblauwe nacht. Alles was weer in balans.