Kijk eens naar buiten. Hoor je dat? Tik-tak, tik-tak. Het regent! Kleine Ema zit lekker warm bij het raam in haar grote, gele trui. De trui is zacht en prikt niet. Ema heeft een bril op haar neus, een mooie ronde bril. Ze kijkt naar de druppels die op het glas dansen. Plons! Plon-die-plon!
De wereld buiten ziet er een beetje grijs uit. Maar wacht eens even... Ema heeft iets speciaals. Een vergrootglas! Het is rond en glimt. Ze houdt het voor haar oog. Wat gebeurt er nu? De kleine druppels worden opeens heel groot. Zo groot als knikkers! De druppels glanzen als zilver. Zie je dat ook? De wereld lijkt wel een toverland door het glas.
Kijk naar het raamkozijn. Daar staat een klein vrachtwagentje. Een rode auto. Vroem-vroem! Normaal is hij maar heel klein, maar door de dikke waterdruppel lijkt hij wel een reusachtige machine! In de druppel ziet Ema de wielen, de lampen en de motor. Alles wordt groot en dichtbij. Wat knap van de kleine Ema, zij ziet dingen die anderen vergeten te bekijken. Kijk maar goed, Ema!
Zachtjes tikt de regen verder. Tik-tak, tik-tak. De kleine druppels zijn net kleine spiegeltjes. Ema lacht. Ze voelt zich nu een echte ontdekker op een heel groot avontuur, gewoon in haar eigen huis. Met haar vergrootglas leert ze dat zelfs een heel klein beetje water een groot wonder kan zijn.
De zon komt nu zachtjes kijken. De regen stopt. Sjierp! De druppels veranderen in glinsterende diamantjes op het glas. Ema trekt haar zachte mouwen over haar handen en zucht tevreden. De grote wereld is eigenlijk heel dichtbij, als je maar goed kijkt. En dat is precies hoe het allemaal goed kwam. Slaap lekker, kleine ontdekker. Welterusten.