Kijk eens naar de lucht! De zon schijnt als een grote, warme pannenkoek boven de weide. En daar, midden in het groene gras, zit Fluffy. Hij is klein, rond en zo roze als een suikerspin. Zijn grote, groene ogen glinsteren van plezier. Fluffy heeft zijn lievelingsdeken uitgelegd voor een picknick. Ruik je de madeliefjes al? Mmm, heerlijk!
Fluffy voelt een kriebeltje in zijn kleine roze pootjes. Hij wil niet alleen maar zitten en snoepen van zijn picknick. Nee, hij wil bewegen! Maar wat zal hij doen? Zal hij vrolijk gaan hinkelen? Hup-hop, hup-hop! Of zal hij sierlijk gaan dansen in de wind? Zwier-zwaai, zwier-zwaai! Fluffy wiebelt met zijn billen. Het is zo lastig om te kiezen als alles leuk is!
Fluffy probeert het allebei tegelijk. Hij doet een grote sprong en probeert tegelijk een pirouette te maken. Oei! Boem-pardoes! Daar rolt hij over de zachte deken. "Oepsie-daisy!" giechelt hij. Een sprinkhaan springt voorbij: Tjoep! "Kijk," zegt de sprinkhaan, "hinkelen is een feestje!" Maar dan waait er een blaadje voorbij dat prachtig rondjes draait in de lucht. De wind fluistert: "Ssst, kom en dans met mij."
Fluffy legt zijn handje op zijn hart. Zijn buikje stopt met kriebelen. Hij begrijpt het ineens! Hij hoeft niet voor altijd te kiezen, hij kiest gewoon voor nu. Eerst kiest hij voor de sport van het springen. Hup, twee, drie! Doe je mee? Hup, twee, dapper! Fluffy springt zo hoog als zijn kleine pootjes hem kunnen dragen. Wat een pret!
En als hij een beetje moe is van het springen, laat hij zijn pastelkleurige sjaaltje wapperen. Nu is het tijd voor de dans. Hij draait zachtjes in het rond, precies zoals het blaadje in de wind. Zwier-zwaai, alles is fijn. Fluffy voelt zich de gelukkigste roze pluizenbol van de hele wereld. Hij heeft gekozen met zijn hart, en dat voelt precies goed. En zo liep het allemaal prachtig af, met een vrolijke wiebel en een hele diepe zucht van geluk.