Rex de dinosaurus hield zielsveel van zijn gestreepte truien. Plons! Met een grote borstel waste hij ze in een reusachtige teil. Drip-drop, drip-drop, zong het water. Rex hing de natte truien aan een lang touw tussen twee dikke bomen. Kijk ze eens vrolijk dansen in de warme, zachte zomerwind!
Rex keek trots naar zijn werk. Maar toen gebeurde het. Krrrrak... boem! Het touw knapte doormidden met een harde knal. Alle mooie truien vielen pardoes in het groene gras. O nee! Rex keek sip. Zijn lievelingstruien waren nu kletsnat en koud. Wat moest hij nu doen? Kun jij Rex helpen?
Rex probeerde de zware truien met zijn kleine armpjes op te tillen. Maar ze waren veel te glibberig en zwaar. Elke keer als hij er eentje vasthad, glibberde de trui weer naar beneden. Rex zuchtte diep. Hij wilde zo graag dat zijn strepen weer lekker fris en droog zouden worden.
Ineens kreeg Rex een heel slim plan. Hij zwaaide met zijn grote, sterke staart. 'Piep!' klonk een stemmetje. Dat was Muisje Mila, zijn kleinste vriendinnetje. Rex ging heel stil staan en stak zijn lange staart recht in de lucht. 'Gebruik mij maar als waslijn, Mila!' riep Rex met een grote glimlach.
Mila klom behendig omhoog en hing de truien één voor één over de staart van Rex. De staart was zo lang en stevig dat alle strepen er precies op pasten. Rex bleef zo stil staan als een standbeeld. Hij voelde de warme zon op zijn rug en de wind tussen de truien door waaien.
Wapper, wapper! Eindelijk waren alle truien droog en zacht. Rex trok zijn favoriete blauw-gele trui aan en strikte de veters van zijn grote rode gympen. Hij kwispelde vrolijk met zijn staart. Rex was de allerbeste waslijn van de wereld en iedereen in de tuin was weer blij en trots!