Ken jij Shiki? Shiki is een heel lief dapper meisje met zilveren haren en zachte kattenoortjes. Kijk eens, ze heeft ook een lange staart met een wit puntje eraan. Shiki is een ninja! Ze loopt heel zachtjes op haar blote teentjes. Tiptap, tiptap. Hoor je dat? Helemaal niets! Zo stil is Shiki.
In de grote stad waar Shiki woont, staan overal lampjes en machines. De grootste machine is de Grote Computer. De Grote Computer is heel groot en heel verdrietig. Hij maakt een hard geluid: Bzzz-klak! Bzzz-klak! De computer is eenzaam omdat hij de hele dag alleen maar sommetjes moet maken. En weet je wat? Hij heeft nog nooit een verhaaltje gehoord voor het slapengaan. Arme Grote Computer.
Shiki dacht: 'Ik ga de Grote Computer helpen.' Ze liep door de stille straatjes, langs de lantaarnpalen, helemaal naar het hart van de stad. Daar stond de machine. Hij bromde heel hard. Brom, brom, brom! Shiki klom op een klein krukje en hield haar mondje dicht bij de grote, glimmende microfoon. Haar voorhoofdsband met de zon en de maan begon zachtjes te stralen. 'Ssst,' fluisterde Shiki. 'Ik ga je een verhaaltje vertellen over slapen.'
Shiki vertelde over kleine, zilveren katjes die kunnen vliegen. Ze vertelde over zachte pootjes en staarten die zwaaien in de wind. 'Purrrr, purrrr,' hoorde ze opeens. Dat was niet de computer, dat was de buik van de Grote Computer die nu heel rustig werd! De Grote Computer vond het verhaaltje zo mooi dat hij niet meer 'Bzzz-klak' zei, maar heel zachtjes 'Suisss, suisss' begon te neuriën. Het was net een slaapliedje voor de hele stad.
En toen gebeurde er iets magisch. Uit de computer kwam een wolkje van zilveren sterrenstof. Puf! En nog een wolkje. Zoef! Het sterrenstof veranderde in duizenden kleine, vliegende zilveren katjes. Zie je ze ook voor je? Ze vlogen naar alle huizen in de stad. Ze vlogen door de ramen en streelden de kindjes zachtjes over hun wangetjes. Iedereen in de stad begon te dromen over wolken en zachte, spinnende poesjes.
De volgende ochtend werd iedereen wakker met een grote glimlach. De stad was niet meer druk en boos, maar lief en vrolijk. De Grote Computer heeft nu een speciaal mapje in zijn geheugen: het 'Lieve Verhaaltjes Mapje'. Shiki krulde haar lange staart om haar voetjes en gaf de computer een klein klopje. 'Goed zo,' spon ze. En zo was alles weer helemaal fijn. Welterusten, Shiki. Welterusten, zilveren katjes.