Zog was een vrolijke groene draak met kleine, glinsterende vleugels. Hij hield enorm van de bloemen in de zonnige vallei, maar er was één probleem. Zog vergat steeds hoe alle bloemen heetten! Hij keek naar een roze bloem en krabde aan zijn oranje hoorns. 'Ben je een Prikkel-Roos of een Blij-Bloem?' zuchtte hij. Zog voelde zich een beetje verdrietig omdat hij het niet wist.
Gelukkig was Tante Mara daar. Zij was een wijze draak met een grote mand en zij hield zielsveel van tuinieren. 'Geen zorgen, Zog,' zei ze met een warme lach. 'Ik ga je een toverliedje leren om alles te onthouden. We kijken, we ruiken en dan zingen we de naam!' Tante Mara wees naar een mooie, blauwe bloem. 'Kijk goed, Zog. Wat zie je daar?'
Zog boog zijn grote snuit diep in de bloem. 'Hij lijkt op een klein klokje!' riep hij uit. Tante Mara knikte. 'Precies! Dat is de Blauwe-Bel. Laten we ons liedje zingen: Blauwe-Bel, ik ken je wel, je rinkelt als een zilveren bel!' Zog zong vrolijk mee, maar hij was ook een beetje zenuwachtig. Zou hij de volgende bloem ook kunnen onthouden? Wat denk jij?
Daarna liepen ze naar een stralende gele bloem. 'Deze ruikt naar honing!' snuffelde Zog. Tante Mara vertelde hem dat dit de Zonne-Ster was. 'Kijk naar de puntige blaadjes, net als een ster aan de hemel,' zei ze. Ze zongen samen: 'Zonne-Ster, van heel ver, je schijnt als een gouden ster!' Zog voelde zich al een stuk slimmer. Hij opende zijn tas voor de volgende bloem.
De laatste bloem was heel grappig. Zodra Zog hem aanraakte, begon hij te wiebelen. 'Dat is de Kriebel-Stengel!' lachte Tante Mara. Zog giebelde terwijl de bloem tegen zijn neus kriebelde. 'Kriebel-Stengel, kleine bengel, je wiebelt als een zachte engel!' zong Zog luid. Maar toen begon de wind hard te waaien. Oei! Alle bloemen dansten door elkaar. Zou Zog de namen nu nog wel weten?
Zog sloot zijn amberkleurige ogen en dacht diep na. Hij rook de honing, hij hoorde het rinkelen en hij voelde de kriebels. Een voor een noemde hij alle namen perfect op! Tante Mara gaf hem een dikke knuffel. Zog was zo trots als een pauw. Samen zaten ze in de bloemenzee terwijl de zon langzaam onderging. Leren is een groot avontuur, vind je ook niet?